
Met Pasen is Jezus gestorven, zei mijn student Brittney. O, ik dacht dat hij met Pasen was opgestaan, zei ik. Mevrouw, dat gelooft u toch zeker zelf niet, zei ze. En ik viel stil en vroeg me af: geloof ik dat Jezus is opgestaan? Of is dat beeldspraak? Zoals de natuur in de lente na de winter weer volop in bloei komt, of de graankorrel in de aarde tot brood wordt, of het na een donkere periode weer kan gaan stromen in je leven?
Wij vrijzinnigen zijn er bedreven in om het mysterie van Pasen te koesteren. Om Pasen in poëtische taal omfloerst aan te duiden. Na mijn korte gesprek met Brittney las ik bij toeval – maar wat is toeval? Iets dat je toevalt? – het grootste gebod (Matt. 22, vers 37): “Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand.” Met álles dus, met het hart voorop. Maar bij de opstanding slaat mijn verstand op tilt en hoor ik de stem van Brittney: dat gelooft u toch zeker zelf niet. Maar is het altijd verstandig om je alleen door je verstand te laten leiden? Durf ik te geloven in de opstanding? En u?
In de dienst van 12 april neem ik u mee in een zoektocht naar de beleving van Pasen. Daarbij laten we ons inspireren door gospelzang van het koor Nimma, dat speciaal voor deze viering nummers heeft geoefend, o.a. O happy day en I feel your spirit. Het wordt moeilijk om onze handen en voeten stil te houden. 😊
Wees extra welkom bij deze vrolijke paasviering!
PS. Er wordt voor het koor gecollecteerd.